یکی از دلی و دوم از زمان

همی خواست کاید ز کشتن رها

دلیر جوان سر به گفتار پیر

بداد و ببود این سخن دلپذیر

سوم از جوانمردیش بی گمان

رها کرد زو دست و آمد به دشت

چو شیری که بر پیش آهو گذشت