گفتی که جان بخشم تو را نی نی بگو بکشم تو را

چون او ببیند روی تو هر برگ او گردد سه من

ای گلشن تو زندگی وی زخم تو فرخندگی

وی بنده ات را بندگی بهتر ز ملک انجمن

تا زنده ای باشم تو را چون شمع در گردن زدن

زاهد چه جوید رحم تو عاشق چه جوید زخم تو

آن مرده ای اندر قبا وین زنده ای اندر کفن