زاهد چه جوید رحم تو عاشق چه جوید زخم تو

وی بنده ات را بندگی بهتر ز ملک انجمن

گفتی که جان بخشم تو را نی نی بگو بکشم تو را

تا زنده ای باشم تو را چون شمع در گردن زدن

آن مرده ای اندر قبا وین زنده ای اندر کفن

آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود

آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن