بر یاد روی ماه من باشد فغان و آه من

ای آن بیش از آن ها ای آن من ای آن من

چون منزل ما خاک نیست گر تن بریزد باک نیست

اندیشه ام افلاک نیست ای وصل تو کیوان من

بر بوی شاهنشاه من هر لحظه ای حیران من

ای جان چو ذره در هوا تا شد ز خورشیدت جدا

بی تو چرا باشد چرا ای اصل چارارکان من