چون منزل ما خاک نیست گر تن بریزد باک نیست

پیش چراغم می کشی تا وا شود چشمان من

ای جان پیش از جان ها وی کان پیش از کان ها

ای آن بیش از آن ها ای آن من ای آن من

اندیشه ام افلاک نیست ای وصل تو کیوان من

بر یاد روی ماه من باشد فغان و آه من

بر بوی شاهنشاه من هر لحظه ای حیران من