ای من فدای تیر تو ای من غلام آن کمان

ای رفته اندر خون دل ای دل تو را کرده بحل

بر من بزن زخم و مهل حقا نمی خواهم امان

سخته کمانی خوش بکش بر من بزن آن تیر خوش

زخم تو در رگ های من جان است و جان افزای من

شمشیر تو بر نای من حیف است ای شاه جهان

کو حلق اسماعیل تا از خنجرت شکری کند