ذره به ذره چون گهر از تف آفتاب تو

تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من

همچو چراغ می جهد نور دل از دهان من

دل شده ست سر به سر آب و گل گران من

پیشتر آ دمی بنه آن بر و سینه بر برم

گر چه که در یگانگی جان تو است جان من