لیک به وقت دفن این یاد مکن تو بوزنه

کینه چو از خبر بود بی خبری است دفع کین

خواست یکی نوشته ای عاشقی از معزمی

گفت بگیر رقعه را زیر زمین بکن دفین

زانک ز یاد بوزنه دور بمانی از قرین

هر طرفی که رفت او تا بنهد دفینه را

صورت بوزنه ز دل می بنمود از کمین