همه جسمانیان چون که که بی مغزند در مطحن

وانگه این دو لالا را رقیب مرد و زن کردی

که تا چون دانه شان از که گزینی اندر این خرمن

همه صاحب دلان گندم که بامغزند و بالذت

درخت سبز صاحب دل میان باغ دین خندان

درخت خشک بی معنی چه باشد هیزم گلخن

خیالت می رود در دل چو عیسی بهر جان بخشی