درخت سبز صاحب دل میان باغ دین خندان

که تا چون دانه شان از که گزینی اندر این خرمن

همه صاحب دلان گندم که بامغزند و بالذت

همه جسمانیان چون که که بی مغزند در مطحن

درخت خشک بی معنی چه باشد هیزم گلخن

خیالت می رود در دل چو عیسی بهر جان بخشی

چنانک وحی ربانی به موسی جانب ایمن