در این قندیل دل ریزد ز زیتون خدا روغن

مگر گم شد سر رشته چه شد آن حال بگذشته

که پوشیده نمی ماند در آن حالت سر سوزن

خنک آن دم که فراش فرشنا اندر این مسجد

دلا در بوته آتش درآ مردانه بنشین خوش

که از تاثیر این آتش چنان آیینه شد آهن

چو ابراهیم در آذر درآمد همچو نقد زر