بگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان

یک دانه اگر کاری صد سنبله برداری

پس گوش چه می خاری هاده چه به درویشان

کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بین

صدقه تو به حق رفته و اندر شب آشفته

او حارس و تو خفته هاده چه به درویشان

هر لطف که بنمایی در سایه آن آیی