این هدهد جان را گره از پای گشودن

ای آنک به عشق رخ تو واجب و حق است

آیینه دل را ز خرافات زدودن

آواز صفیر تو شنیدیم و فریضه است

تا چند در این ابر نهان باشد آن ماه

جان ها به لب آمد هله وقت است نمودن

ای گلشن روی تو ز دی ایمن و فارغ