که سنگین اگر آن زخم یابد

یکی دم هشتمت بهر چریدن

دل دریا ز بیم و هیبت ما

همی جوشد ز موج و از طپیدن

ز بند ما نیارد برجهیدن

فلک را تا نگوید امر ما بس

به گرد خاک ما باید تنیدن