که هر بی سر از او افراشت گردن

مرو هر سو به سوی بی سویی رو

که هر مسکین بدان سو یافت مسکن

بنه سر چون قلم بر خط امرش

که جز در ظل آن سلطان خوبان

دل ترسندگان را نیست مومن

به دستت او دهد سرمایه زر