وز عشق تو گل دریده دامن

نستاند هیچ کس بجز تو

تاوان بهار را ز بهمن

از شوق تو باغ و راغ در جوش

ای دوست مرا چو سر تو باشی

من غم نخورم ز وام کردن

روزی که گذر کنی به بازار