ذوق عشقت چون ز حد شد خلق آتشخوار شد

ز آب و نان عشق رفته اشتهای آب و نان

خون عاشق اشک شد وز اشک او سبزه برست

سبزه ها از عکس روی چون گل تو گلستان

همچو اشترمرغ آتش می خورد در عشق جان

هجر سرد چون زمستان راه ها را بسته بود

در زمین محبوس بود اشکوفه های بوستان