نی تو خندانی همیشه خواه خند و خواه نی

گفت زان دردانه ها کاندر درون داری نهان

گفت چون دانسته ای از سر من گفتا بدانک

می نگنجی در خود و خندان نمایی ناردان

وز تو خندان است عالم چون جنان اندر جنان

لیک آن خنده چون برق او راست کو گرید چو ابر

ابر اگر گریان نباشد برق از او نبود جهان