رعد گوید ابر آمد مشک ها بر خاک ریخت

برگ رز اندر سجود آمد صلا را تازه کن

جمله گل ها صلح جو و خار بدخو جنگ جو

خیز ای وامق تو باری عهد عذرا تازه کن

ای گلستان رو بشو و دست و پا را تازه کن

نرگس آمد سوی بلبل خفته چشمک می زند

کاندرآ اندر نوا عشق و هوا را تازه کن