کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 7

آن منافق روی ظلمت جان تسخرکن که خود

چهرهٔ مولویشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 4

    تسخر و خنده زده بر آینه چون ابلهان

    #
  2. 5

    تسخرت بر آینه نبود به روی خود بود

    #
  3. 6

    زانک رویت هست تسخرگاه هر روشن روان

    #
  4. 7

    آن منافق روی ظلمت جان تسخرکن که خود

    انتخاب‌شده
  5. 8

    جمله سر تا پای تسخر بوده ست آن قلتبان

    #
  6. 9

    هر کی در خون خود آید دست من چه گو درآ

    #
  7. 10

    هر کی او دزدی کند حق است دار و نردبان

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «غزل شماره ۱۹۶۷ - ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان...» است.