تا ز سرمستی ندانم من قدح را از دهان

قطره خون دلم را چون جهانی کرده ای

تا ز حیرانی ندانم قطره ای را از جهان

بر دهان من به دست خویش بنهادی قدح

من کی باشم از زمین تا آسمان مستان پرند

کز شراب تو ندانند از زمین تا آسمان

صد شبان چون من سپرده گوسفند خود به گرگ