کز جمال یوسفی دف تو شد چون پیرهن

مطربا گر چه نیی عاشق مشو از ما ملول

عشق شمس الدین کند مر جانت را چون یاسمن

یک شبی تا روز دف را تو بزن بر نام او

ناگهان آن گلرخم از گلستان سر برزند

پیش آن گل محو گردد گلستان های چمن

لاله ها دستک زنان و یاسمین رقصان شده