نوبهاری است خدا را جز از این فصل بهار

جان حیوان که ندیده است بجز کاه و عطن

شد ز تبدیل خدا لایق گلزار فطن

که در او مرده نماند وثنی و نه وثن

ز نسیمش شود آن جغد به از باز سپید

بهتر از شیر شود از دم او ماده زغن