ماری است زهر دارد تو زهر او شکر کن

پیدا بکن که پاکی از کون و پست و بالا

وین خانه کهن را بی زیر و بی زبر کن

عالم فناست جمله در یک دمش بقا کن

هر سو که خشک بینی تو چشمه ای روان کن

هر جا که سنگ بینی از عکس خود گهر کن

اندر قفای عاشق هر سو که خصم بینی