مردی چو نیست به که نباشد تو را نشان

از نو چو میر گولان بستد کلاه و کفش

خواهی تو روستایی خواهی ز اکدشان

دانش سلاح توست و سلاح از نشان مرد

دیگر مگو سخن که سخن ریگ آب توست

خورشید را نگر چو نه ای جنس اعمشان