فلا تسق بکاسات صغار بل بطاسات

ادر کاستنا و اسکر فان العیش للسکران

چو خوردی صرف خوش بو را بده یاران می جو را

رها کن حرص بدخو را مخور می جز در این میدان

و امددنا بحرات عظام یا عظیم الشان

بهل جام عصیرانه که آوردی ز میخانه

سبو را ساز پیمانه که بی گه آمدیم ای جان