چندین چراغ و مشعله بر برج و بر باروی او

شاهان همه مسکین او خوبان قراضه چین او

شیران زده دم بر زمین پیش سگان کوی او

بنگر یکی بر آسمان بر قله روحانیان

شد قلعه دارش عقل کل آن شاه بی طبل و دهل

بر قلعه آن کس بررود کو را نماند اوی او

ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای