خامش رها کن بلبلی در گلشن آی و درنگر

در هیچ دامی پر خود ننهاده چون مرغان گرو

بهر چه لرزی بر گرو در کار او جان گو برو

جان شد گرو ای کاشکی گشتی دو صد چندان گرو

بلبل نهاده پر و سر پیش گل خندان گرو