ای ذوق تسبیح ملک بر آسمان از فر او

رشک دم عیسی شده در زنده کردن باد از او

در طبع همچون گولخن ناگه خلیفه رو نمود

از روی میر مومنان شد فخر صد بغداد از او

چشم و چراغ رهبری جان همه عباد از او

جان صد هزاران گرد او چون انجم او مه در میان

مست و خرامان می رود چشم بدان کم باد از او