سوسن و گل می شکفد در دل هشیارم از او

هر کی حقش خنده دهد از دهنش خنده جهد

تو اگر انکاری از او من همه اقرارم از او

قسمت گل خنده بود گریه ندارد چه کند

صبر همی گفت که من مژده ده وصلم از او

شکر همی گفت که من صاحب انبارم از او

عقل همی گفت که من زاهد و بیمارم از او