بازگشا تو خوش قبا آن کمر از میان تو

بنده بدید جوهرت لنگ شده ست بر درت

مانده ام ای جواهری بر طرف دکان تو

شاد شود دل و جگر چون بگشایی آن کمر

تا نظری به جان کنی جان مرا چو کان کنی

در تبریز شمس دین نقد رسم به کان تو