دلم جوشید و می خواهد که صد چشمه روان گردد

که اندر عشق تتماجی برهنه همچو سیر است او

اگر در تیر او باشی دوتا همچون کمان گردی

از او شیری کجا آید ز خرگوشی اسیر است او

ببست او راه آب من به ره بستن نکیر است او