گرد آن حوض همی گردی و عاشق شده ای

سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او

دل کی باشد که نگردد همگی آتش از او

چون شدی غرق شکر رو همه تن می چش از او

چون سبوی تو در آن عشق و کشاکش بشکست

بر لب چشمه دهان می نه و خوش می کش از او