شیرمردی کو شود آهوی تو

تیر غم را اسپری مانع نبود

جز زره هایی که دارد موی تو

آسمان جاهی که او شد فرش تو

شاد بختی که غم تو قوت او است

پهلوانی کو فتد پهلوی تو

جست و جویی در دلم انداختی