چونک زخم او است نبود چاره ای

کو نشان ها را بداند مو به مو

گفت دانستم که زخم دست کیست

کو است اصل فتنه های تو به تو

آنچ او بشکافت نپذیرد رفو

از پی این زخم جان نو رسید

جان کهنه دست ها از خود بشو