آنچ او بشکافت نپذیرد رفو

گفت دانستم که زخم دست کیست

کو است اصل فتنه های تو به تو

چونک زخم او است نبود چاره ای

از پی این زخم جان نو رسید

جان کهنه دست ها از خود بشو

عشق شمس الدین تبریزی است این