در پیش شمس خسرو تبریز ای فلک

بر صفحه جمال تو باشد چو خال تو

از بس که غرقه ام چو مگس در حلاوتت

پروا نباشدم به نظر در خصال تو

می باش در سجود که این شد کمال تو