و آورد قصه های شکر از لبان تو

آمد خیال آن رخ چون گلستان تو

گفتم بدو چه باخبری از ضمیر جان

جان و جهان چه بی خبرند از جهان تو

آخر چه بوده ای و چه بوده ست اصل تو