بی کام و بی زبان عجب وصف های تو

صد روز و روزگار دگر گر دهی مرا

بادا فدای عشق و فریب و ولای تو

دل چشم گشت جمله چو چشمم به دل بگفت

زان دم که از تو چشم خبر برد سوی دل

دل می کند دعای دو چشم و دعای تو

می گردد آسمان همه شب با دو صد چراغ