هیچ کسی سیر شد ای پسر از جان خویش

سیر نیم سیر نی از لب خندان تو

ای که هزار آفرین بر لب و دندان تو

جان منی چون یکی است جان من و جان تو

تشنه و مستسقیم مرگ و حیاتم ز آب

دور بگردان که من بنده دوران تو