که همین جاش می رسد مدد ارمغان تو

چو زمین بوس می کند پی تو جان آسمان

به چه پر برپرد زمین به سوی آسمان تو

بنشیند شکسته پر سوی تو می کند نظر

نه گذشته ست در جهان نه شب و نی سحرگهان

که دمم آتشین نشد ز دم پاسبان تو

نه مرا وعده کرده ای نه که سوگند خورده ای