چون دل ز جان برداشتی رستی ز جنگ و آشتی

زیرا که زاید فتنه ها این روزگار حامله

از رنج ها مطلق روی اندر امان حق روی

در بحر چون زورق روی رفتی دلا رو بی گله

آزاد و فارغ گشته ای هم از دکان هم از غله

ز اندیشه جانت رسته شد راه خطرها بسته شد

آن کو به تو پیوسته شد پیوسته باشد در چله