ز اندیشه جانت رسته شد راه خطرها بسته شد

در بحر چون زورق روی رفتی دلا رو بی گله

چون دل ز جان برداشتی رستی ز جنگ و آشتی

آزاد و فارغ گشته ای هم از دکان هم از غله

آن کو به تو پیوسته شد پیوسته باشد در چله

در روز چون ایمن شدی زین رومی باعربده

شب هم مکن اندیشه ای زین زنگی پرزنگله