در روز چون ایمن شدی زین رومی باعربده

آزاد و فارغ گشته ای هم از دکان هم از غله

ز اندیشه جانت رسته شد راه خطرها بسته شد

آن کو به تو پیوسته شد پیوسته باشد در چله

شب هم مکن اندیشه ای زین زنگی پرزنگله

خامش کن ای شیرین لقا رو مشک بربند ای سقا

زیرا نگنجد موج ها اندر سبو و بلبله