نه هر بامی و هر برجی ز بنایی است همواره

مگر غول بیابانی ره مدین نمی دانی

که فوق سقف گردونی تو را قصر است و درساره

نه هر قصری که تو دیدی از آن قیصری بود آن

هزاران گل در این پستی به وعده شاد می خندد

هزاران شمع بر بالا به امر او است سیاره

زهی سلطان زهی نجده سری بخشد به یک سجده