جان ها شود آبستن هم نسل دهد هم زه

جان بخشد و جان بخشد چندانک فناها را

در خانه و مان افتد هم ماتم و هم آوه

او جان بهاران است جان هاست درختانش

هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی

هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه