من مات توام ای شه رخ بر رخ من برنه

بیخود بنشین پیشم بیخود کن و بی خویشم

تا هیچ نیندیشم نی از که نی از مه

بر نطع پیادستم من اسپ نمی خواهم

ای یوسف عیسی دم با زر غم و بی زر غم

پیش آر تو جام جم والله که تویی سرده

زان می که از او سینه صافی است چو آیینه