بیخود بنشین پیشم بیخود کن و بی خویشم

آمد به سر گورم عشقت که هلا برجه

از بانگ تو برجستم در عهد تو بنشستم

ما را تو تعاهد کن سالار تویی در ده

تا هیچ نیندیشم نی از که نی از مه

بر نطع پیادستم من اسپ نمی خواهم

من مات توام ای شه رخ بر رخ من برنه