تا هر دو یکی شود که و مه

ما از خود خویش توبه کردیم

ما هیچ نمی رویم از این ده

یک رنگ کند شراب ما را

درویش ز خویشتن تهی شد

پر ده تو شراب فقر پر ده

برخیز و به زه کن آن کمان را