تن چو دیوار و پس دیوار افتاده دلی

وز معانی ساقیان همچو جان برخاسته

کفر را سرمه کشیده تا بدیده کفر نیز

شاهد دین را میان مومنان برخاسته

در بیان حال آن دل این زبان برخاسته

رو خرابی ها نگر در خانه هستی ز عشق

سقف خانه درشکسته آستان برخاسته